Bahagi 3: Ang Pagsingil sa Ilalim ng Ulan
Dumiretso ako sa isang tahimik at marangyang resort sa kabilang dulo ng isla—isang lugar na matagal ko nang gustong puntahan ngunit hindi ko mapili noon dahil laging sinasabi ni Marco na “masyadong magastos.” Gamit ang sarili kong pera, kumuha ako ng suite na may tanawin ng dagat.
Sa unang pagkakataon sa loob ng apat na taon, nakahinga ako nang maluwag. Walang Kiara na kailangang intindihin. Walang Marco na kailangang pagbigyan.
Kinagabihan, bumuhos ang malakas na ulan sa Bohol. Habang umiinom ako ng mainit na kape sa balkonahe, walang tigil sa pagtunog ang aking telepono. Mahigit limampung missed calls mula kay Marco, at sunod-sunod na mensahe mula sa nanay niya at maging sa mga kaibigan namin.
“Mara, maawa ka naman,” basa ko sa isang text mula kay Marco. “Pinaalis kami sa resort dahil wala ang pangalan mo sa booking. Wala kaming mahanap na kwarto dahil fully booked ang Panglao dahil sa long weekend. Nasaan ka ba? Basa kami sa ulan. Inaatake ng asthma si Kiara!”
Sinundan iyon ng tawag mula kay Tita Helen, ang ina ni Marco. Hindi ko natiis at sinagot ko ito.
“Mara!” bulyaw agad ng ginang sa kabilang linya. “Ano bang pumasok sa kokote mo at iniwan mo ang anak ko sa kalsada? Kasama pa niya ang anak ng kumare ko! Alam mo namang sakitin si Kiara! Bakit mo kinansela ang hotel? Ang bastos mo naman yata!”
Huminga ako nang malalim, pinanatiling kalmado ang aking boses.
“Tita Helen, may trabaho po ang anak niyo, at may sariling pera si Kiara. Hindi ko po sila responsibilidad. Anim na buwan kong pinagpaguran ang bawat pisong ginastos para sa trip na iyon. Kung gusto po ni Kiara ng bakasyon kasama si Marco, kayo po ang magbayad, hindi ako. At higit sa lahat, tapos na kami ng anak ninyo.”
“Wala kang utang na loob! Pagkatapos ng lahat ng itinulong namin sa iyo noong college—”
“Binayaran ko po ang bawat tuition loan na hiniram ko sa inyo, may interes pa, at may resibo ako,” putol ko sa kaniya. “Huwag niyo na po akong tatawagan kailanman.”
Pinatay ko ang tawag at agad na binaligtad ang SIM card bago ito tuluyang itinapon sa basurahan. Binuksan ko ang bagong telepono na binigay ng aking kumpanya, nakakabit na roon ang international roaming na inihanda para sa aking deployment sa Singapore.
Sa labas, patuloy ang pagkulog at pagbuhos ng ulan, ngunit sa loob ng aking silid, payapa ang aking gabi.