{"id":133,"date":"2026-09-14T08:19:15","date_gmt":"2026-09-14T08:19:15","guid":{"rendered":"https:\/\/storyph.online\/?p=133"},"modified":"2026-09-14T08:19:15","modified_gmt":"2026-09-14T08:19:15","slug":"bahagi-4-ang-wakas-at-bagong-simula","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/storyph.online\/?p=133","title":{"rendered":"Bahagi 4: Ang Wakas at Bagong Simula"},"content":{"rendered":"<div class=\"container\">\n<div id=\"model-response-message-contentr_c7b7b3524129bbed\" class=\"markdown markdown-main-panel md-content enable-luminous-fast-follows enable-updated-hr-color stronger tutor-markdown-rendering\" dir=\"ltr\" aria-busy=\"false\" aria-live=\"polite\">\n<p data-path-to-node=\"27\"><b data-path-to-node=\"27\" data-index-in-node=\"0\">Bahagi 4: Ang Wakas at Bagong Simula<\/b><\/p>\n<p data-path-to-node=\"28\">Lumipas ang tatlong araw. Bago ako tumulak pabalik ng Maynila para sa aking flight patungong Singapore, dumaan ako sa maliit na seaside chapel kung saan orihinal na binalak ni Marco na &#8220;ipagdasal ang aming kinabukasan.&#8221;<\/p>\n<p data-path-to-node=\"29\">Tahimik ang kapilya. Pumasok ako, nagtirik ng isang kandila, at nagpasalamat\u2014hindi dahil nasaktan ako, kundi dahil nailigtas ako sa isang buhay na habambuhay akong magiging pangalawa lamang sa sarili kong kwento.<\/p>\n<p data-path-to-node=\"30\">Sa labas ng kapilya, nakita ko ang isang pamilyar na bulto. Nakaupo si Marco sa isang lumang bangko, gusot ang damit, tuyo ang mga labi, at halatang puyat. Nang makita niya ako, agad siyang tumayo at tumakbo palapit, ngunit huminto siya dalawang metro ang layo nang makita ang lamig sa aking mga mata.<\/p>\n<p data-path-to-node=\"31\">Wala na si Kiara sa tabi niya.<\/p>\n<p data-path-to-node=\"32\">\u201cMara\u2026\u201d basag ang kaniyang boses. \u201cUmuwi na si Kiara kahapon. Nagalit ang mga magulang niya sa akin dahil nagkasakit siya sa ulan. Sinisi nila ako. Sinisi ako ng pamilya ko.\u201d<\/p>\n<p data-path-to-node=\"33\">Yumuko siya, nanginginig ang mga balikat.<\/p>\n<p data-path-to-node=\"34\">\u201cNang mawala ka, doon ko lang narealize\u2026 ikaw pala ang gumagawa ng lahat. Ikaw ang nagbabayad, ikaw ang nagpaplano, ikaw ang sumasalo sa bawat kapalpakan ko. Noong nawala ka, wala palang natira sa akin. Patawarin mo ako, Mara. Please, huwag kang mag-Singapore. Ayusin natin ito.\u201d<\/p>\n<p data-path-to-node=\"35\">Inilabas niya ang kahoy na keychain na bangka mula sa kaniyang bulsa\u2014basag na ang isang gilid nito.<\/p>\n<p data-path-to-node=\"36\">Tiningnan ko siya nang buong linaw. Wala na ang galit, wala na ang hinanakit. Ang tanging natira ay ang kawalan ng pakiramdam para sa lalaking minahal ko nang buong puso ngunit binalewala ang aking halaga.<\/p>\n<p data-path-to-node=\"37\">\u201cMarco, matagal kitang hinintay na piliin ako,\u201d sabi ko, banayad ngunit pinal. \u201cSa bawat biyahe, sa bawat hapunan, sa bawat pangarap. Pero palagi mong pinili ang maging tagapagligtas ng iba habang hinahayaan mo akong malunod.\u201d<\/p>\n<p data-path-to-node=\"38\">Kinuha ko ang kabilang kapares ng keychain mula sa aking bag at marahang inilapag ito sa bangkong kahoy sa pagitan naming dalawa.<\/p>\n<p data-path-to-node=\"39\">\u201cNgayon, pipiliin ko naman ang sarili ko.\u201d<\/p>\n<p data-path-to-node=\"40\">Tumalikod ako at naglakad palayo habang tinatawag niya ang aking pangalan. Hindi ako lumingon, kahit minsan.<\/p>\n<p data-path-to-node=\"41\">Pagdating sa airport ng Maynila kinabukasan, bitbit ko ang aking mga bagahe patungo sa departure gate ng eroplano patungong Singapore. Habang umaangat ang eroplano sa ibabaw ng mga ulap, pinanood ko ang pagliit ng lungsod sa ibaba.<\/p>\n<p data-path-to-node=\"42\">Walang natira kay Marco dahil ang tanging halaga na mayroon siya ay ang pagmamahal na maluwag kong ibinigay\u2014at ngayon, kinuha ko na itong muli. Malaya na ako.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Bahagi 4: Ang Wakas at Bagong Simula Lumipas ang tatlong araw. Bago ako tumulak pabalik ng Maynila para sa aking flight patungong Singapore, dumaan ako sa maliit na seaside chapel&hellip; <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":134,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-133","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/133","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=133"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/133\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":135,"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/133\/revisions\/135"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/134"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=133"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=133"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/storyph.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=133"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}