Part 3<\/b><\/p>\n
Kinabukasan, maaga akong nagising. Bago pa sumikat ang araw, inayos ko na ang lahat ng gamit ko sa isang maleta. Ang perang naipon ko mula sa sariling online tutoring at ang advance stipend na ibinigay ng UP foundation kagabi ay sapat na para sa sarili kong buhay.<\/p>\n
Pagbaba ko sa sala dala ang gamit ko, nakita ko si Mama na nagluluto ng paborito kong sinigang. Si Papa naman ay naghihiwa ng pakwan\u2014at sa pagkakataong ito, ang pinakamatamis na gitnang bahagi ay nakalagay sa plato na nakaharap sa aking pwesto.<\/p>\n
\u201cMara, anak,\u201d basag ang boses ni Mama habang lumalapit. \u201cKumain ka muna. Mag-usap tayo. Mali kami ng Papa mo kagabi. Masyado lang kaming nadala sa sitwasyon ni Ysa dahil ulila siya, pero ikaw ang tunay naming anak. Huwag kang umalis.\u201d<\/p>\n
Inilapag ni Papa ang platito ng pakwan. \u201cAnak, puwede kang mag-aral sa Diliman habang nandito ka. Ihahatid kita araw-araw gamit ang kotse. Hindi mo na kailangang mag-dorm.\u201d<\/p>\n
Tinitigan ko ang plato ng prutas. Napangiti ako nang mapait.<\/p>\n
\u201cKagabi, noong nilalagnat ako at basang-basa mula sa airport, nagpadala ka ng text, Ma. Sabi mo, puputulin mo ang allowance ko dahil spoiled ako at dapat kong tularan si Ysa,\u201d mahinahon kong sabi. \u201cNgayong nalaman ninyong Top 1 ako, biglang may sinigang at may gitna ng pakwan?\u201d<\/p>\n
Naiyak si Mama, pilit hinawakan ang braso ko, pero dahan-dahan kong inilayo ang sarili ko.<\/p>\n
\u201cAng pagmamahal ninyo ay parang premyo\u2014ibinibigay lang kapag may maipagmamalaki kayo sa ibang tao. Pero noong akala ninyong mahina ako, iniwan ninyo ako sa dilim.\u201d<\/p>\n
Biglang bumukas ang pinto at pumasok si Carlo. Magulo ang buhok niya, may hawak na isang pumpon ng bulaklak at isang cup ng watermelon juice mula sa paborito kong caf\u00e9.<\/p>\n
\u201cMara, please,\u201d pagsusumamo niya, lumuhod halos sa harap ko. \u201cPatawarin mo ako sa Boracay. Nataranta lang ako kay Ysa kasi mag-isa lang siya sa buhay. Pero ikaw ang mahal ko, Mara. Tatlong taon tayo. Huwag mong itapon \u2019yon dahil lang sa isang pagkakamali.\u201d<\/p>\n
Tiningnan ko ang watermelon juice sa kamay niya.<\/p>\n
\u201cTatlong taon kitang minahal, Carlo. Pero sa tatlong taong iyon, isang hingi lang ng tulong ni Ysa, handa mo akong bitawan. Sa NAIA pa lang, noong itinulak mo ang maleta ko palabas ng elevator para ipasok siya, tinapos mo na ang tatlong taon natin.\u201d<\/p>\n
Kinuha ko ang juice mula sa kamay niya at ibinaba ito sa center table.<\/p>\n
\u201cHuli na ang juice na \u2019to, Carlo. Matagal na akong natutong bumili ng sarili kong inumin.\u201d<\/p>\n
\n